ความรักและความสัมพันธ์ในยุคสมัยที่ต้องใส่ใจเรื่องสุขภาพทางเพศ

มุมมองของคนรุ่นผมกับเรื่องสุขภาพทางเพศ

ผมเกิดปี 2508 ในยุคที่หลายคนเรียกว่าเป็นรุ่น Generation X รุ่นก่อนหน้าผมอย่างรุ่นเบบี้บูมเมอร์ ซึ่งรวมถึงพ่อแม่ของผมด้วย เติบโตมาในยุคที่แนวคิดเรื่อง 'รักอิสระ' ค่อนข้างแพร่หลาย แม่ผมอาจจะไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนั้น แต่พ่อผมก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งครับ ส่วนพวกเราชาว Gen X เป็นรุ่นแรกๆ ที่ต้องเผชิญหน้ากับโรคเอดส์และความเปลี่ยนแปลงที่ตามมา แทนที่จะเป็นยุคแห่งการปฏิวัติทางเพศ เรากลับต้องอยู่กับความกลัวและความกังวลในเรื่องนี้

ปัจจุบันนี้ ผมเห็นวัยรุ่นและคนหนุ่มสาวจำนวนมากกำลังสำรวจเรื่องเพศสภาพของตัวเอง ในยุคที่เราอาจจะไม่ได้กลัวโรคเอดส์เท่าเมื่อก่อน แต่ก็มีโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่นๆ ที่ควรใส่ใจ ผมมักจะเห็นเด็กสาวอายุเพียง 15 ปี ที่ติดเชื้อบางอย่างจากการมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกของพวกเธอ ไม่มีใครบอกพวกเธอว่าการมีเพศสัมพันธ์ทางปากก็สามารถทำให้ติดเชื้อได้ แทบไม่มีใครให้ข้อมูลเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์กับพวกเธอเลย มันเป็นเรื่องน่าเศร้าจริงๆ ที่ต้องบอกวัยรุ่นว่าพวกเขามีโรคที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ และต้องเตือนคู่ของตนเองล่วงหน้า ประโยคนี้ทำให้หลายคนรู้สึกสิ้นหวัง ผมเคยคุยกับเด็กสาวอายุ 17 ปี ที่ติดเชื้อจากคนรักคนแรกและคนเดียวของเธอ เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ถามผมว่าในเมืองเล็กๆ ที่มีคนแค่ 1,500 คน เธอจะบอกใครได้ว่าเธอติดเชื้อนี้ เธอบอกว่าจะไม่เดตหรือมีเพศสัมพันธ์อีกจนกว่าจะย้ายไปที่อื่น และผมก็เชื่อว่าเธอจะทำอย่างนั้นจริงๆ ครับ

ความเข้าใจผิดและการศึกษาที่ไม่เพียงพอ

การมีเพศสัมพันธ์ทางปากเป็นเรื่องที่แพร่หลายมากในปัจจุบัน แต่ทำไมเราถึงยังไม่ให้ความรู้เรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์แก่นักเรียนตั้งแต่ประถมศึกษากันอย่างจริงจัง? มีคนจำนวนน้อยมากในกลุ่มเสี่ยงที่ไม่รู้ว่าพวกเขาสามารถติดเชื้อหรือแพร่เชื้อได้แม้ในขณะที่ไม่มีอาการใดๆ พวกเขาไม่รู้ว่าสามารถติดเชื้อที่อวัยวะเพศได้จากการสัมผัสกับคนที่ริมฝีปากเป็นเริม พวกเขาไม่มีอำนาจที่จะปฏิเสธเมื่อเจอแผลหรือผื่น และถูกบอกว่ามันไม่มีอะไร

สิ่งที่ทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีกคือสื่อลามกอนาจารที่มักเป็นแบบอย่างที่ไม่ดี เหมือนกับผมและคนส่วนใหญ่ในรุ่นของผม คนหนุ่มสาวสมัยนี้ได้รับความรู้เรื่องเพศศึกษาจำนวนมากจากการดูสื่อลามกอนาจาร ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ แทบไม่เคยใช้ถุงยางอนามัยระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ทางปาก และใช้เพียงประมาณ 40% ในระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนักและทางช่องคลอด ผมเคยศึกษาอุตสาหกรรมนี้มาสามปี และพบว่านักแสดงหนังผู้ใหญ่จะได้รับการตรวจหาเชื้อ HIV เป็นประจำทุกเดือนหรือบ่อยกว่านั้น แต่ไม่ค่อยได้รับการตรวจหาเชื้อเริมหรือ HPV นักแสดงหนังผู้ใหญ่น้อยคนนักที่จะยอมรับว่าตนเองติดเชื้อเริม เพราะกลัวจะเสียงานและถูกต่อต้านจากแฟนคลับ สังคมแบบไหนกันที่เราอยู่ ที่แม้แต่นักแสดงหนังผู้ใหญ่ยังกลัวที่จะยอมรับว่าตนเองติดเชื้อเริม?

ข้อมูลที่ถูกต้องและการดูแลตนเอง

ผู้ป่วยสูงอายุของผมก็ไม่ได้ดีไปกว่าคนอายุน้อยเท่าไหร่ครับ พวกเขาไม่รู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความรักในยุคที่ต้องใส่ใจเรื่องสุขภาพทางเพศ และส่วนใหญ่ก็ไม่ได้พยายามให้ความรู้ตัวเองมากนัก และสำหรับคนที่พยายามหาข้อมูลผ่านอินเทอร์เน็ต พวกเขาก็ต้องเจอกับเว็บไซต์มากมายที่ให้ข้อมูลขัดแย้งกัน แพร่กระจายข้อมูลที่ไม่ถูกต้องจำนวนมาก และล่อลวงผู้คนด้วยวิธีแก้ปัญหาที่รวดเร็วราวกับเวทมนตร์หรือยาสารพัดนึกดูเหมือนว่าข้อความที่สำคัญยังไม่เข้าถึงผู้คนว่าไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่รวดเร็วสำหรับโรคติดเชื้อไวรัสที่อยู่กับเราตลอดชีวิต โรคเริมไม่สามารถจัดการได้ด้วยน้ำมัน ครีม หรือของเหลวที่ใช้ทาภายนอก การใช้สมุนไพรหรือยาควบคู่ไปกับการควบคุมอาหารที่เหมาะสม การลดความเครียด และการทำใจยอมรับ คือหนทางเดียวที่ผมเห็นว่าประสบความสำเร็จในการจัดการโรคเริมในระยะยาว

เพราะความกลัวการติดเชื้อ HIV ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อก่อน ผู้คนจำนวนมากจึงประมาทในการมีเพศสัมพันธ์ที่ปลอดภัย หลายคนบอกผมว่าพวกเขาไม่อยากใช้ถุงยางอนามัยเพราะขาดความรู้สึกเป็นธรรมชาติ หลายคนต้องการความเสี่ยงและความสุขจากการมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ป้องกัน ผมเข้าใจความรู้สึกทั้งหมดนี้ครับ ผมเองก็ไม่ชอบถุงยางอนามัยเป็นพิเศษ แต่ในยุคปัจจุบันนี้ การมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ป้องกันกับคนที่คุณไม่แน่ใจว่าคุณมีความสัมพันธ์แบบผูกขาดนั้นไม่ใช่เรื่องฉลาดครับ เว้นแต่คุณจะแน่ใจจริงๆ ควรใช้ถุงยางอนามัย หรือแผ่นยางอนามัย หรือเจลต้านไวรัส หรือดีที่สุดคือใช้ทั้งสองอย่างร่วมกัน การมีเพศสัมพันธ์ทางปากก็เป็นการมีเพศสัมพันธ์และมีความเสี่ยง ดังนั้นควรมีเพศสัมพันธ์ทางปากอย่างปลอดภัยด้วยเช่นกัน

การพูดคุยเรื่องเพศสัมพันธ์ก่อนเริ่มความสัมพันธ์

ก่อนที่จะมีความสัมพันธ์ทางเพศ ควรมีการพูดคุยเรื่องเพศสัมพันธ์กันก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่หลายคนไม่เคยทำก่อนที่จะคบหากัน มันเป็นสิทธิและความรับผิดชอบของคุณที่จะต้องถามคนรักที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นคู่ของคุณเกี่ยวกับสถานะสุขภาพทางเพศของพวกเขา รวมถึงความเข้าใจในเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และความพร้อมที่จะป้องกัน

หากคุณมีความกังวลเกี่ยวกับสุขภาพทางเพศ หรือต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ผมแนะนำให้ปรึกษาแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพเพื่อรับคำแนะนำที่ถูกต้องและเหมาะสมกับสถานการณ์ส่วนตัวของคุณครับ การเปิดใจพูดคุยกับคู่ของคุณและผู้เชี่ยวชาญคือก้าวแรกสู่ความสัมพันธ์ที่ปลอดภัยและมีความสุขในระยะยาว